Papa helpt mee met 2018 bucketlist

Datum: februari 6, 2018 Door: Reactie: 2

Vandaag 3 weken geleden veranderde voor mij een stukje vanzelfsprekendheid in onzekerheid. En veranderde het gelukkige gevoel dat ik had toen we 2018 inluidde plots in groot verdriet.

De avond van 15 januari 2018 is een avond die ik nooit zal vergeten. Compleet onverwacht werd mijn lieve vader overvallen door een hartinfarct en hebben zowel mijn vader zelf als ik dit niet op tijd herkend. In 15 minuten tijd veranderde mijn leven en stopte het zijne.

Sindsdien leef ik in een soort roes en wisselen mooie herinneringen zich af met frustratie, verdriet en onmacht. Er zijn zoveel gedachtes die in mijn hoofd rondspelen en ook al ben ik slim genoeg om te beseffen dat ik alles heb gedaan dat ik kon doen op dat moment, het voelt (nog) niet zo. Het voelt vooral oneerlijk en onnodig.

De begrafenis is intussen achter de rug en het normale leven moet doorgaan. Logisch.

Mijn glimlach staat in mijn gezicht gedrukt maar van binnen huil ik nog steeds. Omdat ik mijn vader veels te jong moet missen, omdat hij mijn maatje was en altijd zonder oordeel naar me luisterde, omdat hij zo’n ontzettend lieve opa was en omdat het op zo’n onverwachte en voor mij traumatische manier is gegaan. En ja, ook omdat ik…,notabene degene die altijd controle wilt houden over alle situaties en altijd alles kan fixen, dit niet heb kunnen fixen.

Een mooie begrafenis heb ik wel gefixt. Op Curacao, dicht bij mij. En het was prachtig. En over een tijd ga ik hier vrede mee krijgen. Dat weet ik. Maar nu nog niet. Te vroeg, te vers, te pijnlijk, te realistisch.

Nu na 3 weken lijkt het alweer lang geleden voor mensen maar ik beleef het nog steeds continu. Ik ben een sterke vrouw, dat weet ik. En ook dit kom ik weer te boven. Maar ik heb me ook veel dingen beseft de afgelopen weken. Iedereen heeft zijn eigen verdriet en zijn eigen plafond. Iemand verliezen is ontzettend moeilijk maar de omstandigheden en de timing spelen hierin zeker ook een grote rol.

Daarnaast heb ik me weer beseft hoe snel het over kan zijn. Zo cliché maar zo waar. Je leeft je leven NU, waarom alles uitstellen en wachten? Het laat me nadenken. Handelen nog niet, geen energie nog daarvoor. Het geeft mij wel nog meer motivatie om mijn lijst af te werken van dit jaar. ’35 things to do before turning 36′!!

Eentje heeft mijn vader iniedergeval voor gezorgd! Bucketlist item nr?? 😉 Dat was mijn broertje naar Curacao te krijgen in 2018. Dankjewel pap! Die heb ik dus mooi al binnen! Check! Ook al was het maar voor 5 dagen en was de reden ervan heartbreaking…ik kan 1 item van mijn ‘2018 bucketlist’ afstrepen.

2018 is samen met hem prachtig begonnen. Ik ga ervoor zorgen dat het ook heel mooi gaat eindigen. No matter what.

Veel liefs,

Angela

Angela van Keulen
Geschreven door

Angela van Keulen

Alles van Angela van Keulen

Comment

  1. Andy

    Lieverd! Heel veel kracht, geduld, acceptatie, liefde en begrip in je proces. Ik weet zeker dat hij je mooier achterlaat dan dat je was. Als ik je mag helpen met een meditatie of gewoon een goed gesprek of een creatieve sessie waar wij iets voor je herinnering maken dan stat mijn deur (tuin) open voor je. Yogis onder elkaar.

  2. Rosan

    Wat n mooie eerlijke en ook hartverscheurende woorden. Wat moedig en dapper hoe jij in het leven staat! Ik wens je heel veel sterkte liefde en kracht met dit plotselinge verlies! ♥️